Fetḥu’r-râciʿ fî şerḥi Îsâġūcî ÎSÂĠŪCÎ ŞERHİ

Fetḥu’r-râciʿ, Mehmed Fevzi Efendi’nin Esîrüddîn el-Ebherî’nin Îsâġūcî metnine yazdığı, giriş düzeyine hitap eden kısa ve özlü bir mantık şerhidir. Müellifin daha önce kaleme aldığı Seyfü’l-ġullâb ʿalâ Muġni’ṭ-ṭullâb ve Ḫulâṣatü’l-mîzân gibi geniş hacimli eserlerin ardından, bu metin, öğrencilerin doğrudan talebi üzerine hazırlanmıştır. Eserin amacı, Îsâġūcî’nin temel kavramlarının anlaşılmasını kolaylaştırmak, ileri düzey tartışmalar yerine tanım, örnek ve sade açıklamalar üzerinden klasik mantık bilgilerini aktarmaktır.

Fevzi Efendi, mantık ilminin tanımı, konusu ve gayesinden başlayarak eseri klasik dokuz bâb taksimi çerçevesinde şekillendirir. Tasavvurât ve tasdîkāt bölümleri, beş tümel, tanım çeşitleri, kaziyye türleri, kıyas şekilleri ve beş sanat gibi temel başlıklar altında ele alınmış; Ebherî’nin yöntemine sadık kalınarak kavramlar örneklendirilmiştir. İleri düzey tartışmaların dışında tutulan bu şerh, klasik mantık öğrenimine ilk adımı atan öğrenciler için kolay anlaşılır ve sistematik bir kaynak sunar.